Lees voor

Lunteren is Advendo de baas

10-12-2011 18:05
0 reacties

EDERVEEN - Strijd, passie, slecht voetbal, tien gele en een rode kaart. Het duel tussen Advendo’57 en Lunteren kende alle ingrediënten die bij een derby hoort. Met uiteindelijk Lunteren als winnaar: 0-2.

,,Dit hadden we nodig’’, merkte een opgeluchte Peter van Eck op. Zijn zoon Cornel besliste met twee doelpunten het duel. De eerste was net voor de rust. ,,Het was een vrije trap van Willy Donkersteeg. Ik liep naar de tweede paal. Ik wist net voor een tegenstander te komen. Ik zag eerlijk gezegd niet eens dat de bal het doel in ging. Het was één van de weinige hoogtepunten in de eerste helft. Lunteren speelde voor het eerst met 4-4-2. Advendo moest daar zichtbaar aan wennen. Het mocht het spel maken, maar zo’n beetje alle ballen kwamen bij een Lunteraan terecht. ,,Wij speelden ook slecht’’, meende Cornel van Eck. Via de omschakeling waren we wel een paar keer gevaarlijk.’’ Rick Degenaar (2x) en Gerwin Hoogendoorn hadden kansen op de openingstreffer.

,,Wij stonden wel goed’’, ging Van Eck verder. ,,Jeroen Gaasbeek, die voor het eerst speelde, had duidelijk zijn meerwaarde. Omdat hij vooruit coacht, kan ik ook lekkerder spelen. ,,Jeroen ziet het spel. Kan de jongens neerzetten’’, voegde Peter van Eck toe. ,,Verder deed debutant Robert van de Broek het heel goed. Voetbalslimheid.’’
In het tweede bedrijf was het nog steeds niet best spelende Advendo wat de klok sloeg. Ook toen Martijn van de Dikkenberg een oliedomme tweede gele, dus rode kaart opliep, was het eenrichtingsverkeer. Echte kansen waren er nauwelijks. De ingevallen Renco van Egdom was een aantal keer dreigend. Pogingen van Martijn van den Dikkenberg, Peter Roks en Nico van Roekel waren een prooi voor Raymon Blankestijn. Ook werd tevergeefs geprotesteerd voor een strafschop toen een schot van Roks stuitte op de handen van Martijn Buitenhuis.
,,Er zat geen rust in ons spel’’, keek Van Eck terug. ,,Net een loopgravenoorlog. Ik dacht: het zal toch niet 1-1 worden.’’ Pas in de extra tijd, die 13 minuten duurde, kon Lunteren er een paar keer gevaarlijk uitkomen. Uit een van die aanvallen maakte Van Eck de 0-2. ,,Ik stond één op één met Patrick van de Berkt. Hem durfde ik wel uit te kappen. Bij Henry van den Dikkenberg had ik het niet gedurfd. Ik bleef heel koel. Dat kwam omdat ik op dat moment aan een nummer van Black Keys dacht. Dat gaf mij rust.’’

,,Dit zijn toch de potjes”, lachte Van Eck ,,Ik gun het de supporters zo. De broertjes Morren bijvoorbeeld. Die volgen ons elke wedstrijd.’’ Pa Van Eck benadrukte nog eens dat dit vertrouwen moet geven. ,,Je zag in de tweede helft dat dit bij ons ontbrak. Wij wisten dat Advendo zou komen. De afspraak was verder van het doel druk te zetten. Maar ook met een man meer gebeurde dat niet. De 1-1 kon zo maar vallen. Die bleef gelukkig uit. Eindelijk drie punten. Dat hadden we broodnodig.’’